Terug

3 [Drie / Three]

 

Samen met Lars J. Brouwer ontwikkelde ik een interactieve installatie voor de centrale hal van het NED3 gebouw in Hilversum. We kregen de opdracht een modern en vernieuwend object te ontwerpen, dat past in de ruimtelijke context van de hal.

 

De installatie toont de promo’s van de omroepen die huizen in het gebouw (VARA, VPRO, NTR, Human, Joodse Omroep). Deze zijn echter alleen zicht- en hoorbaar wanneer de bezoeker in de buurt van de installatie komt.

 

Door middel van bewegingssensoren en arduino-sets worden de speakers en het melkachtige schakelfolie, dat voor de schermen is aangebracht, aangestuurd. De interactieve installatie kan eenvoudig omgezet worden naar een ‘breaking news’-opstelling waarbij zowel beeld als geluid op volle sterkte worden weergegeven.

 

Voor de constructie hebben wij hulp gehad van Frans van Oekel van Levtec. Voor de programmering heeft Bas Withagen ons ondersteund.

 

Op 30 augustus 2013 is ’3′ officieel in gebruik genomen. Paul Römer, Lennart van der Meulen en Mark Minkman knipten namens NTR, VARA en VPRO een lintje door.

 

De installatie ’3′ is blijvend zichtbaar voor het publiek in het NED3 gebouw.

Categorie: 2013, Co-creatie, Concept Design, Installaties, Project | Geplaatst: 03/05/2014


Terug

Label Night Enfant Terrible

Het STRP festival in Eindhoven is een festival dat zich richt op kunst en technologie.

 

Het platenlabel Enfant Terrible organiseerde een Label Night, met vier acts, tijdens dit festival.

De DJ set van DJ M, dat op vier momenten op de avond plaatshad, heb ik van video voorzien.

 

Enfant Terrible is een label dat veel rauw geluid laat horen en voornamelijk in kleine, exclusieve oplages op vinyl uitbrengt. In mijn videowerk heb dit rauwe geluid geïnterpreteerd als het omarmen van de schoonheid van ‘foutjes’.

 

Uit bestaande video- en filmwerken heb ik die beelden gesneden die als foutjes in beeld gezien kunnen worden. Dit zijn bijvoorbeeld beelden met tegenlicht of onderbelichting, lensvervormingen, lichtflares, indirecte opnames, ongebruikelijke kadrering en opnames van weer andere beelden (tv, foto’s, dia’s, projecties binnen het kader). Deze beelden heb ik vervolgens in een videoprojectie samengevoegd waarin al die ‘foutjes’ samen een nieuw en ‘correct’ werk gaan vormen, dat zo de sfeer van het label uitdraagt.

Categorie: 2008, Concept Design, Project, Video Design | Geplaatst: 03/01/2014


Terug

Played Bag

www.playedbag.com

www.facebook.com/playedbag

 

Played Bag is een project waarin de VHS videoband een tweede leven krijgt.

 

In 2009 kreeg Played Bag voor het eerst vorm. Het idee ontstond toen mijn eigen collectie van VHS-banden na het crashen van mijn videorecorder waardeloos leek.

 

De videoband is lang dé beelddrager voor home-movies en films geweest. Maar er zijn nu nog maar weinig mensen die een videorecorder hebben. Toch kunnen weinig mensen afstand doen van de banden. De band heeft weliswaar zijn materiële waarde verloren, maar kent vaak nog wel een emotionele waarde.

 

Played Bag biedt de mogelijkheid om op een duurzame wijze het overschot aan videobanden te verwerken en tegelijkertijd geen waarde te verliezen, maar juist te winnen. Dat gebeurt op 2 manieren:

 

1. Door het beeldmateriaal over te zetten op een andere beelddrager krijgt het beeld een tweede leven.

2. Door de videoband zelf om te zetten naar een ander product, een tas in dit geval, krijgt het materiaal een tweede leven.

Categorie: 2009, 2013, Concept Design, In ontwikkeling, Product Design, Project | Geplaatst: 01/12/2013


Terug

Group 7: In the Eye of the Beholder

Group 7: In the Eye of the Beholder was mijn afstudeerproject en heeft geresulteerd in een theoretische verhandeling, een videoprojectie op twee wanden tegenover elkaar en documentaire experiment.

 

In de theorie heb ik de werking van betrokkenheid tussen mensen onderling onderzocht. Ik heb gekeken naar het verschil en de overeenkomsten tussen de ervaring van betrokkenheid in het ‘echte’ leven en de ervaring van betrokkenheid bij filmsituaties. Ik heb dit als vertrekpunt genomen voor de visuele uitvoering van het project.

 

De opnames voor het visuele gedeelte zijn in een periode van twee maanden in het voorjaar van 2009 gemaakt op een basisschool in Drenthe. Daarbij heb ik me als een ‘fly-on-the-wall’ opgesteld. Ik ben onderdeel geworden van een groep 7 met 30 kinderen en heb diverse (school)activiteiten meebeleefd zoals gymles, handenarbeid, pauzes, schoolreis, sportdag en zwemles.

 

De beelden zijn intuïtief gedraaid, zonder kunstmatige ingrepen vastgelegd en gemonteerd. De aandacht voor specifieke personages is gebaseerd op mijn persoonlijke betrokkenheid en interesse.

 

De eerste presentatie van het project betrof twee grote projectievlakken die tegenover elkaar geplaatst zijn. Op beide schermen werd hetzelfde moment in tijd getoond. Maar elk scherm toont het leven van een ander kind. Twee kinderen hebben elk hun eigen belevingswereld van het leven in groep 7. De kijker neemt plaats in die situaties en wordt gedwongen een keuze te maken tussen de twee getoonde beelden door de positionering van de projecties. De ervaring voor de kijker hangt hierdoor tussen de betrokkenheid in het ‘echte’ leven en betrokkenheid bij personages in film in.

De tweede presentatie bestond uit twee documentaires. Ik heb componist en ontwerper Lars J. Brouwer gevraagd een soundtrack voor de films te ontwerpen. Hij gebruikte hiervoor soundbites uit het ruwe videomateriaal. Wij voerden dit als experiment uit: voor de ene film was mijn montage het uitgangspunt, voor de andere de muzikale compositie van Lars.

Categorie: 2009, Co-creatie, Concept Design, Documentaire, Installaties, Project, Research, Video Design | Geplaatst: 01/12/2013


Terug

Enige Visuele Afleiding

 

Voor dit project heb ik samen met zes andere beeldmakers de visuele ondersteuning ontwikkeld voor een modern klassiek concert (‘Enige Muzikale Afleiding’) in opdracht van het Ives Ensemble. Het concert vond plaats in Het Muziekgebouw aan ‘t IJ in Amsterdam. We hebben in dit project zoveel mogelijk gebruik willen maken van het gebouw en de omgeving.

 

We hebben aan gezamenlijk concept gewerkt, dat resulteerde in 2 projecties: een zaalprojectie (Charles Roosendaal, Ivar Posthumus, Laura Csonka, Sander Kloppenburg en Dorus Lieshout) en een foyerprojectie (Floortje Zonneveld en Meia Wippoo).

 

Het uitgangspunt voor dit werk was de gedachte achter het concert ‘Enige Muzikale Afleiding’ waarbij alleen muziekstukken gespeeld werden die een afgeleide in zich droegen van een ander bestaand muziekstuk. In het beeld hebben wij dit gebruikt door de bestaande omgeving te nemen en op te knippen, en deze vervolgens te herstructureren. Dit resulteerde in 4 korte clips, die in de zaal tijdens het changement vertoond werden, en een dynamisch uitzicht in de foyer.

 

In de foyer was een dynamisch uitzicht geprojecteerd op het glas, richting het IJ. Het ‘uitzicht’ was opgebouwd uit stedelijke elementen elders uit de stad, waardoor er herkenning plaatsvond, maar ook een nieuwe invulling van de beelden.

 

Het uitzicht veranderde continue, maar het verloop was zeer subtiel zodat het bij constante observatie haast onzichtbaar werd. Men moest afstand nemen, even wegkijken, om de veranderingen waar te nemen.

 

Categorie: 2008, Co-creatie, Concept Design, Installaties, Project, Video Design | Geplaatst: 01/12/2013

Meia Wippoo


Meia Wippoo is an allround concept and educational developer and an experienced co-creation consultant and facilitator.

Meia is employed by Waag as a research and design lead, and is in charge of the Co-creation Lab. More recent work can be found at https://waag.org/nl/lab/co-creation-lab

Last Updated