Terug

Postcard Challenge – South Africa

From October 1st to October 31st 2014 I did a roundtrip through South Africa. I needed to take some distance from work and other obligations. I wanted to enjoy a month without social pressure.

 

But is that even possible?
It is so easy to post about the amazing stuff you do, and share every cool thing you come across on social media.
But the reality is that you don’t even know who is seeing your post, and you have no idea who cares about your adventures. It is easy to ‘like’ something. But does that mean that you care? Are you really interested?

 

That’s when I realised that instead of looking for a 2.0 version, I needed to go back to the original micro travel blogs: postcards. And this resulted in the following challenge that I set myself during my trip to South Africa:
One month. No Facebook. Just postcards.

 

These were the rules:
1. If I have your address, you will get a postcard.
2. Recipients are picked randomly on location.
3. Each postcards is to be visually documented on the location it is written.
4. While travelling, I am not allowed to log on to Facebook.

 

I got addresses from close friends and family members, but also from people that I met only once, or from people that I hadn’t seen in over 20 years. But every person on my list requested a postcard – some for themselves, some for their children.

 

This is what I have done:
1. I have written and send 64 postcards. On average that is three postcards a day.
2. On each card I wrote an accurate account of that moment in time. And each card was photographed on that particular spot.
3. I photographed what I had written, which resulted in a complete travel diary.
4. All postcards can be viewed on my Facebook account, and on my website. Recipients can find their own postcards.

 

Because of the positive and sweet responses I got, I set up a second edition of the challenge in 2016: A full year of postcards, every time I was travelling abroad. This included postcards from Sri Lanka, Denmark, Austria, Switzerland, Greece, the UK, Germany and Belgium.
 
On December 7th 2014 I was invited to talk about my project on the radio program ‘Hemelbestormers’, on the Dutch National radiostation Radio 2 (KRO).

Categorie: 2014, 2016, Documentaire, Project | Geplaatst: 05/12/2014


Terug

Made For Web Academy


www.madeforwebacademy.com

www.facebook.com//MadeForWebAcademy

 

In 2012, toen ik net (vice)voorzitter van VERS was geworden, raakte ik in gesprek met Marko van Kampen, een van de mannen achter internetplatform eu1. Wij signaleerden samen dat er een gebrek aan (oog voor) innovatie onder film- en televisiemakers was en dat kansen op internet door de Nederlandse makers nog niet gegrepen werden.

 

‘Made For Web’ verwijst naar de fictie en non-fictie video-content dat via internet wordt verspreid. Deze content varieert van volwaardige dramaseries tot registraties van games met live commentaar en van low-budget producties tot branded content, met ruime budgetten. Omdat in Nederland de makers nog vaak leunen op het subsidiesysteem en daarmee vasthouden aan ‘oude’ vertelvormen, leek het nodig om de makers handvatten te bieden om het web als platform voor video te ontdekken. We besloten daarom een ‘Made For Web Academy’ te starten waarin deelnemers bijgeschoold worden op het gebied van  storytelling voor online, concept ontwikkeling, marketing, productie, distributie, alternative funding en het bouwen van communities.

 

In maart 2013 werd de call voor de eerste deelnemers aan Made For Web Academy geopend, aanvankelijk alleen door VERS en eu1, maar al snel sloten IFAN en Teach2Fish ook aan. Anders partners zijn oa. Binger, Schrijfpaleis, 48hrs, Waag Society.

 

Ongeveer 50 mensen hebben zich aangemeld voor de MFWA, en in oktober werd met zo’n 30 studenten, in 10 verschillende teams, gestart. De opleiding begon, na een kennismakingsavond, met een bootcamp weekend waarin intensief gewerkt werd aan de concepten, en waar diverse gerenommeerde sprekers het woord namen.

 

Daarna volgde elke maand een les op zaterdag waarin een specifiek thema centraal stond. Ondertussen werkten de studenten aan de uitwerking van de concepten. De laatste lessen, en de feestelijke afsluiting, vonden in 2014 plaats. De Academy heeft in totaal 8 pilot-afleveringen voor de verschillende concepten afgeleverd.

 

Het vaste team van coaches bestond uit: Marko van Kampen (eu1), Cecile Holle (eu1), Muriel Horst (IFAN), Andrew Harrison (IFAN), Wim Amels (T2F), Karim Maarek (T2F), Anne Visschedijk (VERS) en Meia Wippoo (VERS/Waag Society).

 

Daarnaast waren er elke les gastsprekers aanwezig om de inhoud kracht bij te zetten. Dit waren:

Ronald Voorn

Dagan Cohen (Upload Cinema)

Joris Hoebe (Spektor)

Paul Bertram (Schrijfpaleis)

Daniel Aiss

Bert-Jan van den Akker (DoenLegal)

Wink Sabee

Mark Ram

Gamila Ylstra (Binger)

Mathys van Abbe (Mobypicture)

Martijn Winkler (Vertov)

Jelle-Jan Bruinsma (YouTube)

Denis Doeland

Mark Bruitsma (FOX)

Tessa van Breugel (Doritos)

 

Categorie: 2013, 2014, Co-creatie, Educatie, Project | Geplaatst: 03/05/2014


Terug

3 [Drie / Three]

 

Samen met Lars J. Brouwer ontwikkelde ik een interactieve installatie voor de centrale hal van het NED3 gebouw in Hilversum. We kregen de opdracht een modern en vernieuwend object te ontwerpen, dat past in de ruimtelijke context van de hal.

 

De installatie toont de promo’s van de omroepen die huizen in het gebouw (VARA, VPRO, NTR, Human, Joodse Omroep). Deze zijn echter alleen zicht- en hoorbaar wanneer de bezoeker in de buurt van de installatie komt.

 

Door middel van bewegingssensoren en arduino-sets worden de speakers en het melkachtige schakelfolie, dat voor de schermen is aangebracht, aangestuurd. De interactieve installatie kan eenvoudig omgezet worden naar een ‘breaking news’-opstelling waarbij zowel beeld als geluid op volle sterkte worden weergegeven.

 

Voor de constructie hebben wij hulp gehad van Frans van Oekel van Levtec. Voor de programmering heeft Bas Withagen ons ondersteund.

 

Op 30 augustus 2013 is ’3′ officieel in gebruik genomen. Paul Römer, Lennart van der Meulen en Mark Minkman knipten namens NTR, VARA en VPRO een lintje door.

 

De installatie ’3′ is blijvend zichtbaar voor het publiek in het NED3 gebouw.

Categorie: 2013, Co-creatie, Concept Design, Installaties, Project | Geplaatst: 03/05/2014


Terug

Label Night Enfant Terrible

Het STRP festival in Eindhoven is een festival dat zich richt op kunst en technologie.

 

Het platenlabel Enfant Terrible organiseerde een Label Night, met vier acts, tijdens dit festival.

De DJ set van DJ M, dat op vier momenten op de avond plaatshad, heb ik van video voorzien.

 

Enfant Terrible is een label dat veel rauw geluid laat horen en voornamelijk in kleine, exclusieve oplages op vinyl uitbrengt. In mijn videowerk heb dit rauwe geluid geïnterpreteerd als het omarmen van de schoonheid van ‘foutjes’.

 

Uit bestaande video- en filmwerken heb ik die beelden gesneden die als foutjes in beeld gezien kunnen worden. Dit zijn bijvoorbeeld beelden met tegenlicht of onderbelichting, lensvervormingen, lichtflares, indirecte opnames, ongebruikelijke kadrering en opnames van weer andere beelden (tv, foto’s, dia’s, projecties binnen het kader). Deze beelden heb ik vervolgens in een videoprojectie samengevoegd waarin al die ‘foutjes’ samen een nieuw en ‘correct’ werk gaan vormen, dat zo de sfeer van het label uitdraagt.

Categorie: 2008, Concept Design, Project, Video Design | Geplaatst: 03/01/2014


Terug

Played Bag

www.playedbag.com

www.facebook.com/playedbag

 

Played Bag is een project waarin de VHS videoband een tweede leven krijgt.

 

In 2009 kreeg Played Bag voor het eerst vorm. Het idee ontstond toen mijn eigen collectie van VHS-banden na het crashen van mijn videorecorder waardeloos leek.

 

De videoband is lang dé beelddrager voor home-movies en films geweest. Maar er zijn nu nog maar weinig mensen die een videorecorder hebben. Toch kunnen weinig mensen afstand doen van de banden. De band heeft weliswaar zijn materiële waarde verloren, maar kent vaak nog wel een emotionele waarde.

 

Played Bag biedt de mogelijkheid om op een duurzame wijze het overschot aan videobanden te verwerken en tegelijkertijd geen waarde te verliezen, maar juist te winnen. Dat gebeurt op 2 manieren:

 

1. Door het beeldmateriaal over te zetten op een andere beelddrager krijgt het beeld een tweede leven.

2. Door de videoband zelf om te zetten naar een ander product, een tas in dit geval, krijgt het materiaal een tweede leven.

Categorie: 2009, 2013, Concept Design, In ontwikkeling, Product Design, Project | Geplaatst: 01/12/2013


Terug

15 jaar Vers! Jubileumboek

 

 

In 1996 werd in restaurant Il Fiore de NFTVM opgericht door Job Gosschalk, Marc Bary, Ilana Netiv, Robert Alberdingk Thijm, Bert Pot, Vanessa Henneman, Roef Ragas, Paula van der Oest, Isa Hoes, Juul Bovenberg en Jonathan Herman: De Vereniging voor Nieuwe Film- en Televisiemakers.

 

In 2010 veranderde de naam van de vereniging in VERS en er werd een nieuwe website gelanceerd waarop de activiteiten van de vereniging beter in beeld gebracht konden worden. Ikzelf werd in die tijd verantwoordelijk voor de communicatie rond de vereniging.

 

In 2011 werd het jubileum gevierd en om dit kracht bij te zetten heb ik, in samenwerking met fotografe Cindy Heijnen, een informatief fotoboek samengesteld waarin de mensen die de afgelopen 15 jaar de vereniging gebracht hebben tot wat het nu is, een gezicht hebben gekregen. In totaal hebben zo’n 90 mensen uit de huidige film- en televisieindustrie in de afgelopen 15 jaar zich actief aan NFTVM / VERS verbonden als bestuurder.

 

Cindy is verantwoordelijk geweest voor de fotografie, en ik heb me verdiept in de geschiedenis van de vereniging, oa. door ruim 70 oud-bestuurders te interviewen. De verhalen heb ik samengevat en verwerkt in vijf hoofdstukken over het reilen en zeilen van de vereniging in de afgelopen 15 jaar.

 

Op 19 november 2011 is het boek feestelijk gepresenteerd tijdens het grote jubilieumfeest in Sociëteit de Kring in Amsterdam. Het boek werd verspreid onder de ruim 1100 leden en relaties van VERS. Twee dagen voor de presentatie verscheen er in de Volkskrant een artikel over de VERS en het boek.

Categorie: 2011, Co-creatie, Project, Research | Geplaatst: 01/12/2013


Terug

Cirkel

Cirkel is een eenmalige videoinstallatie in de openbare ruimte. Het project was onderdeel van het ZO_PUBLIC_SURROUNDINGS videokunst-event dat mediakunst-collectief ZO_COLLECTED in het museumkwartier van Utrecht organiseerde. Naast Cirkel waren er nog drie andere videokunstprojecten in de stad te bezichtigen.

 

De installatie ontwikkelde ik samen met mediamakers Anneke Coppoolse, Ruben van Bunningen en Guido Heijnen.

 

Cirkel is een projectie op een circulair plexiglas scherm, met een doorsnede van 4 meter.

Door een ronddraaiende beamer in het midden van de cirkel wordt op het scherm geprojecteerd.

 

De projectie is alleen in compleet verduisterde omstandigheden zichtbaar op het scherm als een halftransparant vrouwelijk figuur dat over de grond kruipt en continue in beweging is. Geen enkel moment is hetzelfde omdat de vrouw steeds op een andere plek zichtbaar is. De projectie is tevens zichtbaar op de omstanders, waardoor ook het publiek onderdeel wordt van de installatie.

 

De natuur kent bloei en verval en doorloopt zo stadia van evolutie en mutatie. De vrouw imiteert op abstracte wijze deze bloei en verval. De bomen in het park bij de sterrenwacht Sonnenborgh, in het Utrechtse Museumkwartier vormen het theater van het cirkelvormig schouwspel.

De projectie werd begeleid door geïmproviseerde muziek van djembé en saxofoon.

Categorie: 2007, Co-creatie, Installaties, Project, Video Design | Geplaatst: 01/12/2013


Terug

Moodwall

In opdracht van Urban Alliance ontwikkelde ik samen met Floortje Zonneveld, Danjel van den Hoogen, Pimpernel Brouwer en Paul Gompelman conceptuele content voor een 23 meter lange LED (lage resolutie) Moodwall. De Moodwall is geplaatst onder een viaduct in de Bijlmer.

 

Het doel van de wand en de bijbehorende content was om de voorbijgangers een veiliger gevoel te geven.
De Moodwall is in de basis al een tijdelijke en dynamische aankleding van de omgeving. In onze invulling geven wij de omgeving echter een grotere rol. We maken gebruik van wat er al is. Integratie van de omgeving is voor ons de optimale oplossing voor het creeren van veiligheid.

 

Op de Moodwall zal altijd een visuele weergave zichtbaar zijn van de laatste voorbijganger. Aan deze weergave is af te lezen aan welke kant van de tunnel deze voorbijganger zich bevindt en hoe lang geleden deze persoon door de viaduct liep. De volgende passant ‘leest’ deze informatie af, leert zijn voorganger ‘kennen’, waardoor verbondenheid kan ontstaan.

 

Om dit te kunnen bewerkstelligen zijn er twee triggermomenten aangegeven, elk aan een zijde van de tunnel (stads- en parkzijde). De overgang van stad naar park, en omgekeerd, speelt een belangrijke rol. De tunnel gaat in dit geval ook een bindende werking aan.

 

Elke voorbijganger triggert een filmpje. Wanneer de passant van de stad naar het park loopt, wordt een filmpje gestart met een geabstraheerde stedelijke visual die meebeweegt met de passant en vervolgens het hele scherm gaan gebruiken. De visual representeert de laatste voorbijganger tot tien minuten na het passeren. Achter de visual is een gekleurd lichteffect zichtbaar, een soort noorderlicht, dat een kleurverloop kent. Elke kleur staat voor een bepaalde hoeveelheid verstreken tijd.

Categorie: 2008, Co-creatie, Project, Research, Video Design | Geplaatst: 01/12/2013


Terug

Group 7: In the Eye of the Beholder

Group 7: In the Eye of the Beholder was mijn afstudeerproject en heeft geresulteerd in een theoretische verhandeling, een videoprojectie op twee wanden tegenover elkaar en documentaire experiment.

 

In de theorie heb ik de werking van betrokkenheid tussen mensen onderling onderzocht. Ik heb gekeken naar het verschil en de overeenkomsten tussen de ervaring van betrokkenheid in het ‘echte’ leven en de ervaring van betrokkenheid bij filmsituaties. Ik heb dit als vertrekpunt genomen voor de visuele uitvoering van het project.

 

De opnames voor het visuele gedeelte zijn in een periode van twee maanden in het voorjaar van 2009 gemaakt op een basisschool in Drenthe. Daarbij heb ik me als een ‘fly-on-the-wall’ opgesteld. Ik ben onderdeel geworden van een groep 7 met 30 kinderen en heb diverse (school)activiteiten meebeleefd zoals gymles, handenarbeid, pauzes, schoolreis, sportdag en zwemles.

 

De beelden zijn intuïtief gedraaid, zonder kunstmatige ingrepen vastgelegd en gemonteerd. De aandacht voor specifieke personages is gebaseerd op mijn persoonlijke betrokkenheid en interesse.

 

De eerste presentatie van het project betrof twee grote projectievlakken die tegenover elkaar geplaatst zijn. Op beide schermen werd hetzelfde moment in tijd getoond. Maar elk scherm toont het leven van een ander kind. Twee kinderen hebben elk hun eigen belevingswereld van het leven in groep 7. De kijker neemt plaats in die situaties en wordt gedwongen een keuze te maken tussen de twee getoonde beelden door de positionering van de projecties. De ervaring voor de kijker hangt hierdoor tussen de betrokkenheid in het ‘echte’ leven en betrokkenheid bij personages in film in.

De tweede presentatie bestond uit twee documentaires. Ik heb componist en ontwerper Lars J. Brouwer gevraagd een soundtrack voor de films te ontwerpen. Hij gebruikte hiervoor soundbites uit het ruwe videomateriaal. Wij voerden dit als experiment uit: voor de ene film was mijn montage het uitgangspunt, voor de andere de muzikale compositie van Lars.

Categorie: 2009, Co-creatie, Concept Design, Documentaire, Installaties, Project, Research, Video Design | Geplaatst: 01/12/2013


Terug

Pellicle Mirror

In samenwerking met Jantien Borsboom en Wouter Verwijlen

 

Opdrachtgevers: Kunstenaars&CO / Stadsschouwburg Utrecht

Vertoning: 1 – 31 december 2010 / Stadsschouwburg Utrecht

 

Pellicle Mirror is een film voor vier naast elkaar geplaatste schermen op de buitenwand van de Stadsschouwburg in Utrecht.

De film kent invloeden van Film Noir en Frans Impressionisme. Er wordt sterk sferische situatie in panorama neergezet. Aan de hand van drie karakters wordt de kijker in een non lineaire vertelling meegenomen.

Kleur, analoge camera-effecten en beeldvervormingen, tijdsmanipulatie en beeld uitsneden sturen en verwarren.

 

Creatief team:
Wouter, Jantien en Meia werkten elk vanuit hun eigen expertise en vulden elkaar aan daar waar nodig was. De inzet was om binnen het project van elkaar te kunnen leren.

 

Spel: Thijs Maas, Dorine Henning

Productie: Pimpernel Brouwer

Regie en scenario: Meia Wippoo

Regie en SFX: Jantien Borsboom

Camera en montage: Wouter Verwijlen

Gaffer en setfotografie: Dick Merx

Art Direction: Sonja Spaan

Styling: Marjolein Hazen

Make-up en haar: Emke Schouwink

Locatiemanagement: Jantien Wippoo

 

Categorie: 2010, Co-creatie, Project, Video Design | Geplaatst: 01/12/2013


Terug

No Regret

NO REGRET was een internationaal samenwerkingsproject om het watertekort in Europa tegen te gaan en internationaal beleid te beinvloeden om kennis over watertoevoer te verbeteren. De Provincie Groningen was initiatiefnemer van het project en organiseerde tevens de afsluitende conferentie.

 

Het video-project omvatte de conferentie-registratie en DVD-productie voor de deelnemende partijen.

 

De conferentie, over watermanagement in Duitsland, Denemarken, Belgie, Groningen en Friesland, is vastgelegd op video en in vier inhoudelijk verschillende themafilmpjes gemonteerd.

Categorie: 2008, Documentaire, Project, Video Design | Geplaatst: 01/12/2013


Terug

Enige Visuele Afleiding

 

Voor dit project heb ik samen met zes andere beeldmakers de visuele ondersteuning ontwikkeld voor een modern klassiek concert (‘Enige Muzikale Afleiding’) in opdracht van het Ives Ensemble. Het concert vond plaats in Het Muziekgebouw aan ‘t IJ in Amsterdam. We hebben in dit project zoveel mogelijk gebruik willen maken van het gebouw en de omgeving.

 

We hebben aan gezamenlijk concept gewerkt, dat resulteerde in 2 projecties: een zaalprojectie (Charles Roosendaal, Ivar Posthumus, Laura Csonka, Sander Kloppenburg en Dorus Lieshout) en een foyerprojectie (Floortje Zonneveld en Meia Wippoo).

 

Het uitgangspunt voor dit werk was de gedachte achter het concert ‘Enige Muzikale Afleiding’ waarbij alleen muziekstukken gespeeld werden die een afgeleide in zich droegen van een ander bestaand muziekstuk. In het beeld hebben wij dit gebruikt door de bestaande omgeving te nemen en op te knippen, en deze vervolgens te herstructureren. Dit resulteerde in 4 korte clips, die in de zaal tijdens het changement vertoond werden, en een dynamisch uitzicht in de foyer.

 

In de foyer was een dynamisch uitzicht geprojecteerd op het glas, richting het IJ. Het ‘uitzicht’ was opgebouwd uit stedelijke elementen elders uit de stad, waardoor er herkenning plaatsvond, maar ook een nieuwe invulling van de beelden.

 

Het uitzicht veranderde continue, maar het verloop was zeer subtiel zodat het bij constante observatie haast onzichtbaar werd. Men moest afstand nemen, even wegkijken, om de veranderingen waar te nemen.

 

Categorie: 2008, Co-creatie, Concept Design, Installaties, Project, Video Design | Geplaatst: 01/12/2013


Terug

Zonnewijzer

(in samenwerking met producent Constant van Panhuys)


Installatie | Video | Community | Duurzaamheid

ZonneWijzer is het gevolg van een idee en gevoel dat ik al jaren met me meedraag: ik wil iets kunnen maken dat groter dan mijzelf is – dat bestaansrecht heeft zonder dat ik daar over beslis. Dat is ambitieus, en misschien wel pretentieus, maar ik ben in de veronderstelling dat dit niet over mij gaat. Dit gaat over dromen, van mij en van iedereen, en die mogen zo groot zijn als je maar wil. Ik heb veel vertrouwen in dit project en de boodschap en mogelijkheden die het met zich meebrengt.

 

Ik geloof in verantwoordelijkheid nemen voor eigen acties en situaties. Ik maak me, en vele met mij, al lange tijd zorgen over de toekomst van de wereld, zowel op het gebied van de maatschappelijke verschuivingen als op het gebied van het milieu. De verleiding is groot om je te beklagen en de schuld bij andere partijen te leggen en in zijn geheel pessimistisch te zijn. Ik ontken niet dat ik me daar ook wel schuldig aan maak. Maar in dit project wil ik van een andere visie uitgaan: in plaats van te blijven hangen in het klagen over wat er allemaal mis is, wil ik een project opzetten waarin op een positieve manier naar de mogelijkheden en kansen wordt gekeken die er zijn, en waar een toekomst mee gebouwd kan worden.

 


Uitgangspunt

ZonneWijzer is een videoproject waarbij bewustwording over de toekomst centraal staat. Enerzijds gaat het over persoonlijke/menselijke vooruitblik over de toekomst – wat vaak bestaat uit giswerk, hoop en wensen (‘Als ik later groot ben…’). Anderzijds gaat het over het bewust worden van ons gebruik van de aarde en hoe we daar in de toekomst mee om moeten gaan, willen we die persoonlijke/menselijke wensen kunnen beleven.

 

Concept

Door gebruik te maken van een combinatie van bestaande conceptuele toepassingen wordt bovengenoemde bewustwording aan het licht gebracht. De zonnewijzer als object heeft een directe referentie aan het gebruik van de zon in relatie met tijd. Als je het over toekomst hebt, dan heb je het over tijd. Door de vormgeving van een zonnewijzer over te nemen maak je de link extra zichtbaar.

 

De zon wordt in dit geval echter niet direct gebruikt als duider van tijd, maar indirect als facilitator van de toekomst. De tijdsaanduideling wordt niet gerealiseerd door een vallende schaduw in een uurwerkvlak, maar door een projectie van een beamer op dit vlak.

 

De beamer wordt van energie voorzien door zonnepanelen, bovenop de installatie. De zon is dus wel van essentieel belang voor het weergeven van de tijd. Door de zonnepanelen te gebruiken kan, bij zonsopkomst, de installatie, geheel op zichzelf van energie worden voorzien. Wanneer de zon onder gaat schakelt de installatie zichzelf uit.

 

Naarmate de dag verstrijkt zal dus meer videobeeld te zien zijn.


De Installatie

Het object zelf zal op een openbare plek neergezet moeten worden waardoor het zowel een praktische, een filosofische en een esthetische functie kan krijgen. Idealiter wordt het object zelfs op meerdere plekken op de wereld geplaatst. Om de mogelijkheden hiervoor te onderzoeken ben ik een samenwerking aangegaan met producent (voor oa. LEV Pictures) Constant van Panhuys. Samen zullen wij de opties naast elkaar leggen en het realisatieplan opstellen. Voor technische adviezen wat betreft zonne-energie hebben we contact met zonnepanelen-leverancier De Zonnefabriek.


Video-inhoud en Community

De inhoud van de videobeelden zal bestaan uit persoonlijke representaties van toekomstvisie. Dit zijn originele beelden van mensen met toekomstdromen – hun plannen, wensen en ideeën over later – in de vorm van kleine documentaires. Het begint met oudere mensen (met dus relatief minder toekomst om in te vullen, dus minder videobeeld) en naar mate de dag verstrijkt wordt het toekomstbeeld van steeds jongere mensen getoond.

 

Deze videobeelden – uiteindelijk enorm veel mini-documentaires – wil ik niet (allemaal) zelf maken. Juist het idee dat andere mensen de input voor de installatie kunnen leveren versterkt de opzet van het project. Niet alleen mijn stem en mijn visie op de toekomst wordt gehoord, maar juist ook die van de rest van de wereld.

 

In eerste instantie vraag ik bevriende filmmakers deze mini-documentaires, met mij, voor dit project te maken. In de hoop dat dit een beweging kan initieren waarin steeds meer mensen hun filmpjes over hun idee van ‘later als ik groot ben’ gaan uploaden. Om dit te realiseren zal ik een speciale website hiervoor gaan vormgeven zodat de content voor de installatie zich opbouwt terwijl ik de installatie zelf ontwikkel.

 

© Meia Wippoo – april 2011

Categorie: In ontwikkeling, Project | Geplaatst: 01/12/2013


Terug

Pietjan – In het onderwijs

In 2005 maakte ik in het kader van een vak op de kunstacademie een kleine documentaire over mijn vader Pietjan Wippoo. In dat jaar ontving hij namens zijn vakgenoten de Minnaert-prijs. Dit is een oeuvreprijs voor mensen die zich hebben ingezet voor de ontwikkeling van natuurkunde-didactiek. Uiteraard was ik hier heel trots op en dat was onder andere de aanleiding voor het maken van de film.

 

In april 2011 ontving mijn vader een koninklijke onderscheiding voor onder andere zijn inzet voor het verbeteren van het openbaar vervoer, maar vooral ook voor zijn enthousiaste en bevlogen inzet voor alles waarin hij geloofde.

 

Tot mijn groot verdriet, en dat van vele met mij, is mijn vader op 12 augustus 2011, plotseling overleden tijdens zijn vakantie in Zweden. In zijn nagedachtenis daarom hierbij ‘zijn’ documentaire.

 

Categorie: 2005, Documentaire, Project, Video Design | Geplaatst: 01/12/2013

Meia Wippoo


Meia Wippoo is an allround concept and educational developer and an experienced co-creation consultant and facilitator.

Meia is employed by Waag as a research and design lead, and is in charge of the Co-creation Lab. More recent work can be found at https://waag.org/nl/lab/co-creation-lab

Last Updated