Terug

Label Night Enfant Terrible

Het STRP festival in Eindhoven is een festival dat zich richt op kunst en technologie.

 

Het platenlabel Enfant Terrible organiseerde een Label Night, met vier acts, tijdens dit festival.

De DJ set van DJ M, dat op vier momenten op de avond plaatshad, heb ik van video voorzien.

 

Enfant Terrible is een label dat veel rauw geluid laat horen en voornamelijk in kleine, exclusieve oplages op vinyl uitbrengt. In mijn videowerk heb dit rauwe geluid geïnterpreteerd als het omarmen van de schoonheid van ‘foutjes’.

 

Uit bestaande video- en filmwerken heb ik die beelden gesneden die als foutjes in beeld gezien kunnen worden. Dit zijn bijvoorbeeld beelden met tegenlicht of onderbelichting, lensvervormingen, lichtflares, indirecte opnames, ongebruikelijke kadrering en opnames van weer andere beelden (tv, foto’s, dia’s, projecties binnen het kader). Deze beelden heb ik vervolgens in een videoprojectie samengevoegd waarin al die ‘foutjes’ samen een nieuw en ‘correct’ werk gaan vormen, dat zo de sfeer van het label uitdraagt.

Categorie: 2008, Concept Design, Project, Video Design | Geplaatst: 03/01/2014


Terug

Moodwall

In opdracht van Urban Alliance ontwikkelde ik samen met Floortje Zonneveld, Danjel van den Hoogen, Pimpernel Brouwer en Paul Gompelman conceptuele content voor een 23 meter lange LED (lage resolutie) Moodwall. De Moodwall is geplaatst onder een viaduct in de Bijlmer.

 

Het doel van de wand en de bijbehorende content was om de voorbijgangers een veiliger gevoel te geven.
De Moodwall is in de basis al een tijdelijke en dynamische aankleding van de omgeving. In onze invulling geven wij de omgeving echter een grotere rol. We maken gebruik van wat er al is. Integratie van de omgeving is voor ons de optimale oplossing voor het creeren van veiligheid.

 

Op de Moodwall zal altijd een visuele weergave zichtbaar zijn van de laatste voorbijganger. Aan deze weergave is af te lezen aan welke kant van de tunnel deze voorbijganger zich bevindt en hoe lang geleden deze persoon door de viaduct liep. De volgende passant ‘leest’ deze informatie af, leert zijn voorganger ‘kennen’, waardoor verbondenheid kan ontstaan.

 

Om dit te kunnen bewerkstelligen zijn er twee triggermomenten aangegeven, elk aan een zijde van de tunnel (stads- en parkzijde). De overgang van stad naar park, en omgekeerd, speelt een belangrijke rol. De tunnel gaat in dit geval ook een bindende werking aan.

 

Elke voorbijganger triggert een filmpje. Wanneer de passant van de stad naar het park loopt, wordt een filmpje gestart met een geabstraheerde stedelijke visual die meebeweegt met de passant en vervolgens het hele scherm gaan gebruiken. De visual representeert de laatste voorbijganger tot tien minuten na het passeren. Achter de visual is een gekleurd lichteffect zichtbaar, een soort noorderlicht, dat een kleurverloop kent. Elke kleur staat voor een bepaalde hoeveelheid verstreken tijd.

Categorie: 2008, Co-creatie, Project, Research, Video Design | Geplaatst: 01/12/2013


Terug

No Regret

NO REGRET was een internationaal samenwerkingsproject om het watertekort in Europa tegen te gaan en internationaal beleid te beinvloeden om kennis over watertoevoer te verbeteren. De Provincie Groningen was initiatiefnemer van het project en organiseerde tevens de afsluitende conferentie.

 

Het video-project omvatte de conferentie-registratie en DVD-productie voor de deelnemende partijen.

 

De conferentie, over watermanagement in Duitsland, Denemarken, Belgie, Groningen en Friesland, is vastgelegd op video en in vier inhoudelijk verschillende themafilmpjes gemonteerd.

Categorie: 2008, Documentaire, Project, Video Design | Geplaatst: 01/12/2013


Terug

Enige Visuele Afleiding

 

Voor dit project heb ik samen met zes andere beeldmakers de visuele ondersteuning ontwikkeld voor een modern klassiek concert (‘Enige Muzikale Afleiding’) in opdracht van het Ives Ensemble. Het concert vond plaats in Het Muziekgebouw aan ‘t IJ in Amsterdam. We hebben in dit project zoveel mogelijk gebruik willen maken van het gebouw en de omgeving.

 

We hebben aan gezamenlijk concept gewerkt, dat resulteerde in 2 projecties: een zaalprojectie (Charles Roosendaal, Ivar Posthumus, Laura Csonka, Sander Kloppenburg en Dorus Lieshout) en een foyerprojectie (Floortje Zonneveld en Meia Wippoo).

 

Het uitgangspunt voor dit werk was de gedachte achter het concert ‘Enige Muzikale Afleiding’ waarbij alleen muziekstukken gespeeld werden die een afgeleide in zich droegen van een ander bestaand muziekstuk. In het beeld hebben wij dit gebruikt door de bestaande omgeving te nemen en op te knippen, en deze vervolgens te herstructureren. Dit resulteerde in 4 korte clips, die in de zaal tijdens het changement vertoond werden, en een dynamisch uitzicht in de foyer.

 

In de foyer was een dynamisch uitzicht geprojecteerd op het glas, richting het IJ. Het ‘uitzicht’ was opgebouwd uit stedelijke elementen elders uit de stad, waardoor er herkenning plaatsvond, maar ook een nieuwe invulling van de beelden.

 

Het uitzicht veranderde continue, maar het verloop was zeer subtiel zodat het bij constante observatie haast onzichtbaar werd. Men moest afstand nemen, even wegkijken, om de veranderingen waar te nemen.

 

Categorie: 2008, Co-creatie, Concept Design, Installaties, Project, Video Design | Geplaatst: 01/12/2013

Meia Wippoo


Meia Wippoo is an allround concept and educational developer and an experienced co-creation consultant and facilitator.

Meia is employed by Waag as a research and design lead, and is in charge of the Co-creation Lab. More recent work can be found at https://waag.org/nl/lab/co-creation-lab

Last Updated